Dziś jestem winien napisać kilka słów, które pomogą ogarnąć wprowadzone niedawno zmiany – nie da się ukryć, że również dla mnie jest to pewien sposób na uporządkowanie myśli . Tym , którzy odwiedzają mnie co jakiś czas już wyjaśniam: cisza i brak nowych wpisów spowodowane były przede wszystkim nawałem pracy w sezonie ślubnym i przygotowaniem do rozdzielenia bloga na którym właśnie gościsz od mojej strony poświęconej Fotografii Ślubnej i Rodzinnej .

Tym, którzy są tu po raz pierwszy, pozwoli to (mam nadzieję ) odnaleźć się na tych krętych fotograficznych ścieżkach i zachęci do powrotu w te strony.

Pomysł na wprowadzenie oddzielnego bloga kiełkował w łepetynie od jakiegoś czasu, na ile był trafny to się dopiero okaże. Przede wszystkim używając WordPressa z każdym razem coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że jest to rewelacyjny sposób na zaprezentowanie się w bezmiarze internetowej społeczności. Możliwości konfiguracji do własnych potrzeb, nieprzebrana wręcz ilość skórek i łatwość edycji to jak na moje główne atuty tego CMSa i o ile ktoś nie wpadnie na inny rewolucyjny pomysł, o tyle liczę na kontynuację kierunku w jakim się ten system rozwija. I wcale nie trzeba być tu oblatanym w webmasterce, temat jest jak najbardziej do ogarnięcia dla każdego, kto próbuje znaleźć swój sposób na podzielenie się tym co go w życiu kręci.

No ale nie jest to blog poświęcony tworzeniu stron internetowych, zatem do rzeczy – w międzyczasie z tego fotografowania do szuflady zaczęło się robić całkiem spore archiwum. Każdy wyjazd, zwłaszcza dobie fotografii cyfrowej powoduje, ze dyski komputera zapełniają się bardzo szybko, czasem nawet za szybko…. Jest to niezaprzeczalny atut – raz wydane pieniądze na dobry sprzęt umożliwiają nieporównywalnie szybciej uczyć się i wyrabiać swoją indywidualną wrażliwość – ograniczeniem może być jedynie wyobraźnia ( a raczej jej brak ). No, może jeszcze trochę dawać się we znaki brak czasu, żeby to wszystko ogarnąć i dopieścić wybrane cacuszka w Foto – Szopce

Tak między Bogiem a prawdą to istnieje już jeden blog oparty na mechanizmie Bloggera, na którym publikowałem przekrój tego, co się fotograficznie u mnie dzieje. Nadal będzie można przeczytać na nim co nieco, chociaż raczej zostawię go sobie na luźniejsze wpisy, może trochę „pofilozuję” sobie – coś ten WordPress bardziej mnie kusi na pisanie, jest wygodniejszy.

Więc o czym będzie? Ano sporo relacji z popełnionych ślubów, natomiast dotychczasowa strona przejmie funkcję portfolio. Będzie co jakiś czas nieco szuflady, ale nie za dużo, żeby się nie przejadło. Chyba, że wola ludu okaże się tak wielka, że pod jej naporem ugnie się ten dyktatorski reżim.

Będzie też trochę o kulisach powstawania wybranych zdjęć. I tu muszę się przyznać bez bicia, że miałem największe opory. Nie czuję się nauczycielem, ani Boże broń jakimkolwiek autorytetem w sprawach fotografii i mierzi mnie dający się zaobserwować trend wszelkiej maści kursów fotograficznych tworzonych przez ambitnych posiadaczy „luszczanek”. No tak… jak nie idzie zarobić na zdjęciach, to zawsze można przytulic trochę grosza organizując kurs dla początkujących.

Żeby nie było – znam całkiem sporo osób, które mają wszelkie podstawy by uczyć innych, wiele dzięki tym znajomościom mogłem się nauczyć kiedy komuś po prostu chciało się podzielić swoimi umiejętnościami z młodszym kolegą i zarazić dokumentnie pasją do fotografii. To, a także sposób w jaki pisze o sobie np. Łukasz Piech, którego blog czytam regularnie, albo Jarek Sikora ze swoim Studio w Plecaku przekonało mnie, że jednak warto. Jak by nie patrzeć żyjemy w czasach, kiedy przepływ informacji i możliwości zdobywania wiedzy są nieporównywalnie większe niż kiedykolwiek wcześniej w historii: mnóstwo tutoriali można znaleźć na kanale YouTube, czytanie stron czy blogów obcojęzycznych fotografów dzięki chociażby Tłumaczowi Google nie stanowi problemu dla nie znających języka.

Przy okazji – w temacie nauki od „wyjadaczy” szykuje się niemałe święto dla wszystkich fotografów, a w szczególności fotografów przyrody. Mam niebywałą przyjemność pracować przy czwartej już edycji Festiwalu Fotografii Przyrodniczej „Sztuka Natury” Toruń 2011, którego pomysłodawcą i twórcą jest Adam Adamski – biolog, fotograf przyrody.

Co można będzie zobaczyć? Chociażby zdjęcia Tomka Ogrodowczyka z wyprawy do Ameryki Południowej – gościa, który nie tylko zawodowo fotografuje przyrodę, ale też nagrywa głosy natury i filmuje między innymi dla Leśnego Studia Filmowego Ośrodka Rozwojowo-Wdrożeniowego Lasów Państwowych w Bedoniu. Będzie można spotkać się i łyknąć nieco wiedzy od Patryka Kiznego – w moim odczuciu mistrza w technice Timelapse, zresztą łączącego w swojej twórczości wiele technik: HDR, filmowanie dSLR, Timelapse, astrofotografię i pewnie jeszcze wiele innych. Kolejnym gościem będzie Paweł Szpygiel – można śmiało powiedzieć, że współczesny człowiek renesansu, bo zajmuje się DTP, jest biologiem, fotografem i płetwonurkiem. Człowiek, który wpadł na pomysł (i opowie o tym), że skoro można łączyć różne ekspozycje w technice HDR, to pewnie też da radę połączyć różne odczyty z sonografu uzyskane przy różnych częstotliwościach dźwięku i połączyć je w jeden obraz. Albo złożyć te obrazy i zrobić z nich panoramy pokazujące co kryje się pod wodą.

To raptem część z atrakcji, a wisienką na tym torcie niech będzie fakt, że z każdym z gości można będzie sobie pogadać przy piwie (bezalkoholowym oczywiście ) w niezwykle relaksującej atmosferze kafeterii toruńskiego Dworu Artusa.

No cóż – rozpisałem się i tym razem będzie bez zdjęcia – wkrótce to wynagrodzę i postaram się wprowadzić w życie jeszcze więcej planów – póki co niech nabierają mocy urzędowej